Pytania z egzaminu wstępnego na aplikację sędziowską i prokuratorską 2012

Z egzaminu wstępnego w 2012 r. mamy w bazie 143 pytań z 17 działów prawa. Poniżej 40 przykładów — z prawidłową odpowiedzią, artykułem ustawy i wyjaśnieniem, dlaczego pozostałe warianty są błędne.

Działy w tym roczniku: prawo administracyjne, prawo cywilne, prawo Unii Europejskiej, prawo handlowe i spółki, prawo karne, prawo konstytucyjne, prawo międzynarodowe publiczne, podatkowe, postępowanie administracyjne, postępowanie cywilne, postępowanie karne, prawo pracy i ubezpieczeń społecznych, prawo rodzinne i opiekuńcze, postępowanie sądowoadministracyjne, ustawy szczególne, ustrój sądów i prokuratury, prawo wykroczeń.

Przykładowe pytania z 2012 roku

1. prawo konstytucyjne

   Zgodnie z Konstytucją RP, o zgodności z ustawami uchwal organów samorządu terytorialnego i aktów normatywnych terenowych organów administracji rządowej, orzeka:

   A Trybunał Konstytucyjny

   B Naczelny Sąd Administracyjny

   C Sąd Najwyższy

   D samorządowe kolegium odwoławcze.
   Podstawa prawna art. 184 Konstytucji RP

   Art. 184 Konstytucji RP powierza Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu i innym sądom administracyjnym kontrolę działalności administracji publicznej, obejmującą także orzekanie o zgodności wskazanych aktów z ustawami. Spośród wymienionych organów prawidłowy jest więc Naczelny Sąd Administracyjny, czyli wariant B.

2. ustrój sądów i prokuratury

   Zgodnie z ustawą Prawo o ustroju sądów powszechnych, prezesa sądu rejonowego powołuje:

   A Prezydent Rzeczypospolitej

   B Krajowa Rada Sądownictwa

   C Minister Sprawiedliwości

   D prezes sądu apelacyjnego.
   Podstawa prawna art. 25 § 1 u.s.p.

   Według art. 25 § 1 Prawa o ustroju sądów powszechnych prezes sądu apelacyjnego powoływał prezesa sądu rejonowego po zasięgnięciu opinii właściwego kolegium sądu okręgowego. Prawidłowy jest zatem wariant D. (stan prawny na 2012 r.)

3. prawo cywilne

   Zgodnie z Kodeksem cywilnym, nabycie zdolności prawnej przez osobę fizyczną następuje zawsze od:

   A chwili urodzenia się dziecka żywego

   B urodzenia się dziecka, bez względu na to czy dziecko urodziło się żywe lub martwe

   C chwili poczęcia (nasciturus)

   D 18 roku życia.
   Podstawa prawna art. 8 § 1 k.c.

   Zgodnie z art. 8 § 1 k.c. każdy człowiek ma zdolność prawną od chwili urodzenia. Warunek żywego urodzenia odpowiada zatem wariantowi A, natomiast nasciturus korzysta jedynie z ochrony przyznanej mu przez przepisy szczególne pod warunkiem, że urodzi się żywy.

4. prawo międzynarodowe publiczne

   Zgodnie z Konwencją dotyczącą cywilnych aspektów uprowadzenia dziecka za granicę, Konwencję stosuje się do każdego dziecka, które miało miejsce stałego pobytu w Umawiającym się Państwie, bezpośrednio przed naruszeniem praw do opieki lub odwiedzin. Konwencja przestaje obowiązywać, kiedy dziecko osiąga wiek:

   A 13 lat

   B 15 lat

   C 16 lat

   D 18 lat.
   Podstawa prawna art. 4 Konwencji dotyczącej cywilnych

   Art. 4 Konwencji haskiej dotyczącej cywilnych aspektów uprowadzenia dziecka za granicę stanowi, że Konwencja przestaje obowiązywać z chwilą osiągnięcia przez dziecko wieku 16 lat. Prawidłowy jest zatem wariant C.

5. prawo Unii Europejskiej

   Rozporządzenie Rady (WE) nr 2201/2003 z dnia 27 listopada 2003 r. dotyczące jurysdykcji oraz uznawania i wykonywania orzeczeń w sprawach małżeńskich oraz w sprawach dotyczących odpowiedzialności rodzicielskiej (Bruksela II bis) ma zastosowanie, bez względu na rodzaj sądu, w sprawach cywilnych dotyczących:

   A ustalenia i zaprzeczenia rodzicielstwa

   B obowiązków alimentacyjnych

   C orzeczeń w sprawach adopcji, środków przygotowujących do adopcji, jak również unieważnienia i odwołania adopcji

   D pieczy nad dzieckiem i prawa do osobistej styczności z dzieckiem.
   Podstawa prawna art. 1 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr

   Art. 1 ust. 1 lit. b w zw. z ust. 2 lit. a rozporządzenia Rady (WE) nr 2201/2003 obejmował sprawy odpowiedzialności rodzicielskiej, w tym pieczę nad dzieckiem i prawo do osobistej styczności z dzieckiem. Pozostałe wymienione kategorie były wyłączone przez art. 1 ust. 3, więc prawidłowy jest wariant D (stan prawny na 2012 r.).

6. prawo rodzinne i opiekuńcze

   Zgodnie z Kodeksem rodzinnym i opiekuńczym, kuratora dla małoletniego ustanawia się zawsze:

   A gdy rodzice są nieznani

   B gdy władza rodzicielska rodziców została zawieszona

   C jeżeli żaden z rodziców nie może reprezentować dziecka pozostającego pód władzą rodzicielską

   D przy czynnościach przekraczających zakres zwykłego zarządu majątkiem dziecka.
   Podstawa prawna art. 99 k.r.o.

   Według art. 99 k.r.o. sąd opiekuńczy ustanawiał kuratora dla dziecka pozostającego pod władzą rodzicielską, jeżeli żadne z rodziców nie mogło go reprezentować. Odpowiada temu wyłącznie wariant C (stan prawny na 2012 r.).

7. postępowanie cywilne

   Zgodnie z Kodeksem postępowania cywilnego, wartość przedmiotu sporu w sprawach o prawo do świadczeń powtarzających się stanowi:

   A suma świadczeń za jeden rok, a jeżeli świadczenia trwają krócej niż rok - za cały czas ich trwania

   B suma świadczeń za jeden rok, a jeżeli świadczenia trwają krócej niż rok - za cały czas ich trwania wraz z odsetkami

   C suma świadczeń za cały okres niezależnie od tego ile one trwają

   D w każdym przypadku suma świadczeń za jeden rok, również wtedy, gdy dochodzi się ich za okres krótszy niż rok.
   Podstawa prawna art. 22 k. p.c.

   Zgodnie z art. 22 k.p.c. w sprawach o prawo do świadczeń powtarzających się wartość przedmiotu sporu stanowi suma świadczeń za jeden rok, a gdy trwają one krócej niż rok — za cały czas ich trwania. Odsetek nie wlicza się do wartości przedmiotu sporu na podstawie art. 20 k.p.c., dlatego prawidłowy jest wariant A.

8. prawo pracy i ubezpieczeń społecznych

   Zgodnie z Kodeksem pracy, minimalną wysokość wynagrodzenia za pracę określa:

   A pracodawca

   B pracodawca w porozumieniu ze związkami zawodowymi

   C Państwo

   D komisja trójstronna.
   Podstawa prawna art. 10 § 2 k.p.

   Art. 10 § 2 k.p. wyraźnie stanowi, że minimalną wysokość wynagrodzenia za pracę określa Państwo. Z tego względu poprawny jest wariant C, a nie warianty przypisujące tę kompetencję pracodawcy albo komisji trójstronnej.

9. prawo handlowe i spółki

   Zgodnie z Kodeksem spółek handlowych, statut spółki komandytowo - akcyjnej powinien być sporządzony w formie:

   A pisemnej dla celów dowodowych

   B pisemnej pod rygorem nieważności

   C pisemnej z podpisami notarialnie poświadczonymi

   D aktu notarialnego.
   Podstawa prawna art. 131 k.s.h.

   Art. 131 k.s.h. wymaga, aby statut spółki komandytowo-akcyjnej został sporządzony w formie aktu notarialnego. Spośród podanych wariantów wymóg ten prawidłowo oddaje odpowiedź D.

10. prawo karne

    Zgodnie z Kodeksem karnym, w wypadku, gdy pokrzywdzony pojednał się ze sprawcą, warunkowe umorzenie postępowania karnego może być zastosowane do sprawcy przestępstwa zagrożonego karą pozbawienia wolności nie przekraczającą:

    A 5 lat

    B 7 lat

    C 10 lat

    D 15 lat.
    Podstawa prawna art. 66 § 3 k.k.

    W 2012 r. art. 66 § 3 k.k. pozwalał, w razie pojednania się pokrzywdzonego ze sprawcą, naprawienia szkody albo uzgodnienia sposobu jej naprawienia, zastosować warunkowe umorzenie do przestępstwa zagrożonego karą nieprzekraczającą 5 lat pozbawienia wolności. Dlatego prawidłowa jest odpowiedź A. (stan prawny na 2012 r.)

11. prawo wykroczeń

    Zgodnie z Kodeksem wykroczeń, jeżeli czyn wyczerpuje znamiona wykroczeń określonych w dwóch lub więcej przepisach ustawy, sąd:

    A orzeka o ukaraniu za jedno wykroczenie na podstawie wszystkich zbiegających się przepisów

    B orzeka o ukaraniu za tyle wykroczeń, ile znamion wykroczeń określonych w przepisach karnych zostało wyczerpanych

    C stosuje przepis przewidujący najsurowszą karę, co nie stoi na przeszkodzie orzeczeniu środków karnych na podstawie innych naruszonych przepisów

    D stosuje przepis przewidujący najsurowszą karę, co stoi na przeszkodzie orzeczeniu środków karnych na podstawie innych naruszonych przepisów.
    Podstawa prawna art. 9 § 1 k.w.

    Art. 9 § 1 k.w. nakazuje przy zbiegu przepisów określających wykroczenia zastosować przepis przewidujący najsurowszą karę. Nie wyłącza to orzeczenia środków karnych na podstawie innych naruszonych przepisów, więc właściwy jest wariant C.

12. postępowanie karne

    Zgodnie z Kodeksem postępowania karnego, od wydanego w toku postępowania odwoławczego postanowienia o zastosowaniu środka zapobiegawczego, zażalenie:

    A nie przysługuje

    B przysługuje do innego równorzędnego składu sądu odwoławczego

    C przysługuje do sądu wyższego rzędu

    D przysługuje do sądu wyższego rzędu w sprawach o zbrodnie.
    Podstawa prawna art. 426 § 2 k.p.k.

    Art. 426 § 2 k.p.k. przewidywał zażalenie na wydane w toku postępowania odwoławczego postanowienie o zastosowaniu środka zapobiegawczego. Zażalenie rozpoznawał inny równorzędny skład sądu odwoławczego, dlatego prawidłowy jest wariant B (stan prawny na 2012 r.).

13. ustawy szczególne

    Zgodnie z ustawą o swobodzie działalności gospodarczej, Centralną Ewidencję i Informację o Działalności Gospodarczej, prowadzi w systemie teleinformatycznym:

    A minister właściwy do spraw administracji i cyfryzacji

    B minister właściwy do spraw gospodarki

    C minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego

    D gmina właściwa dla miejsca zamieszkania przedsiębiorcy, jako zadanie zlecone z zakresu administracji rządowej.
    Podstawa prawna art. 23 ust. 2 u.s.d.g.

    Art. 23 ust. 2 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej powierzał prowadzenie CEIDG w systemie teleinformatycznym ministrowi właściwemu do spraw gospodarki. Odpowiada temu wariant B (stan prawny na 2012 r.).

14. postępowanie administracyjne

    Zgodnie z Kodeksem postępowania administracyjnego, prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu:

    A 14 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu

    B 14 dni od dnia upływu terminu, którego dotyczy prośba

    C 7 dni od dnia upływu terminu, którego dotyczy prośba

    D 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu.
    Podstawa prawna art. 58 § 2 k.p.a.

    Art. 58 § 2 k.p.a. nakazuje wnieść prośbę o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia. Odpowiada temu wariant D.

15. postępowanie sądowoadministracyjne

    Zgodnie z ustawą Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wojewódzkie sądy administracyjne są właściwe do rozpoznania spraw sądowoadministracyjnych:

    A przekazywanych im do właściwości przez Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego

    B wskazanych enumeratywnie ustawą Kodeks postępowania administracyjnego

    C wskazanych przez rozporządzenie ministra właściwego do spraw administracji publicznej

    D wszystkich, z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego.
    Podstawa prawna art. 13 § 1 p.p.s.a.

    Art. 13 § 1 p.p.s.a. ustanawia właściwość wojewódzkich sądów administracyjnych we wszystkich sprawach sądowoadministracyjnych poza zastrzeżonymi dla Naczelnego Sądu Administracyjnego. Odpowiada temu wariant D.

16. podatkowe

    Zgodnie z ustawą Ordynacja podatkowa, organ podatkowy nie stwierdza nieważności decyzji ostatecznej, która:

    A została wydana z rażącym naruszeniem prawa

    B dotyczy sprawy poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną

    C została wydana w postępowaniu, w którym strona nie brała udziału, nie z własnej winy

    D została skierowana do osoby nie będącej stroną w sprawie.
    Podstawa prawna art. 240 § 1 pkt 4 Ord. pod. w zw. z art. 247 §

    Rażące naruszenie prawa, wcześniejsze rozstrzygnięcie tej samej sprawy inną decyzją ostateczną oraz skierowanie decyzji do osoby niebędącej stroną były przesłankami stwierdzenia nieważności z art. 247 § 1 Ordynacji podatkowej. Brak udziału strony bez jej winy stanowił natomiast przesłankę wznowienia postępowania z art. 240 § 1 pkt 4 tej ustawy, dlatego prawidłowy jest wariant C.

17. prawo administracyjne

    Zgodnie z ustawą o samorządzie gminnym, jeżeli organ nadzoru nie stwierdza nieważności sprzecznej z prawem uchwały rady gminy w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia, to:

    A może zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego

    B traci prawo do zaskarżenia tej uchwały do sądu administracyjnego

    C może zwrócić się do rady gminy o jej uchylenie, o ile w sposób rażący uchwała narusza prawo

    D może wydać rozstrzygnięcie nadzorcze, ale nie później niż przed upływem roku od daty ogłoszenia uchwały.
    Podstawa prawna art. 91 ust. 1 i art. 93 ust. 1 u.s.g.

    Art. 91 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym wyznaczał organowi nadzoru 30 dni na wydanie rozstrzygnięcia nadzorczego. Po bezskutecznym upływie tego terminu art. 93 ust. 1 pozwalał organowi nadzoru zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego, co odpowiada wariantowi A.

18. prawo konstytucyjne

    Zgodnie z Konstytucją RP, zgodę na zrzeczenie się obywatelstwa polskiego, wyraża:

    A Sejm

    B Senat

    C Prezydent Rzeczypospolitej

    D Rada Ministrów.
    Podstawa prawna art. 137 Konstytucji RP

    Zgodnie z art. 137 Konstytucji RP Prezydent Rzeczypospolitej nadaje obywatelstwo polskie oraz wyraża zgodę na jego zrzeczenie się. Prawidłowy jest zatem wariant C.

19. prawo konstytucyjne

    Zgodnie z Konstytucją RP, wywłaszczenie jest dopuszczalne:

    A jedynie wówczas, gdy jest dokonywane na cele publiczne i za słusznym odszkodowaniem

    B bez żadnych ograniczeń na mocy decyzji administracyjnej wójta, burmistrza lub prezydenta

    C jedynie wówczas, gdy jest dokonywane w drodze ustawy i tylko ze względu na ważny interes państwa

    D jedynie wówczas, gdy jest dokonywane w drodze ustawy i tylko za słusznym odszkodowaniem.
    Podstawa prawna art. 21 ust. 2 Konstytucji RP

    Art. 21 ust. 2 Konstytucji RP dopuszcza wywłaszczenie jedynie na cele publiczne i za słusznym odszkodowaniem. Obie przesłanki łącznie podaje wyłącznie wariant A.

20. prawo konstytucyjne

    Zgodnie z Konstytucją RP, stan wyjątkowy, na części terytorium państwa, może wprowadzić Prezydent Rzeczypospolitej na wniosek:

    A Rady Ministrów

    B Prezesa Rady Ministrów

    C Ministra Obrony Narodowej

    D Marszałka Sejmu.
    Podstawa prawna art. 230 ust. 1 Konstytucji RP

    Zgodnie z art. 230 ust. 1 Konstytucji RP Prezydent może wprowadzić stan wyjątkowy na części albo na całym terytorium państwa na wniosek Rady Ministrów. Dlatego prawidłowy jest wariant A.

21. prawo konstytucyjne

    Zgodnie z Konstytucją RP, spory kompetencyjne, pomiędzy centralnymi konstytucyjnymi organami państwa, rozstrzyga:

    A Naczelny Sąd Administracyjny

    B Sąd Najwyższy

    C Najwyższa Izba Kontroli

    D Trybunał Konstytucyjny.
    Podstawa prawna art. 189 Konstytucji RP

    Art. 189 Konstytucji RP wprost powierza Trybunałowi Konstytucyjnemu rozstrzyganie sporów kompetencyjnych pomiędzy centralnymi konstytucyjnymi organami państwa. Prawidłowy jest więc wariant D.

22. prawo konstytucyjne

    Zgodnie z Konstytucją RP, Trybunał Konstytucyjny nie orzeka w sprawach:

    A zgodności ustaw i umów międzynarodowych z Konstytucją

    B zgodności z Konstytucją celów lub działalności partii politycznych

    C dotyczących sporów kompetencyjnych pomiędzy centralnymi konstytucyjnymi organami państwa

    D dotyczących sporów kompetencyjnych pomiędzy organami samorządu terytorialnego i administracji rządowej.
    Podstawa prawna art. 188 w zw. z art. 189 Konstytucji RP

    Zakres orzekania Trybunału Konstytucyjnego określony w art. 188 Konstytucji RP obejmuje sprawy z wariantów A i B, a art. 189 obejmuje spory wskazane w wariancie C. Nie obejmuje natomiast sporów kompetencyjnych pomiędzy organami samorządu terytorialnego i administracji rządowej, dlatego właściwy jest wariant D.

23. ustrój sądów i prokuratury

    Zgodnie z ustawą Prawo o ustroju sądów powszechnych, nowe stanowiska sędziowskie poszczególnym sądom, przydziela:

    A Krajowa Rada Sądownictwa

    B Prezydent Rzeczypospolitej

    C Prezes Rady Ministrów

    D Minister Sprawiedliwości.
    Podstawa prawna art. 56 § 1 u.s.p.

    Zgodnie z obowiązującym w 2012 r. art. 56 § 1 Prawa o ustroju sądów powszechnych nowe stanowiska sędziowskie poszczególnym sądom przydzielał Minister Sprawiedliwości, kierując się potrzebą racjonalnego wykorzystania kadr. Odpowiada temu wariant D. (stan prawny na 2012 r.)

24. ustrój sądów i prokuratury

    Zgodnie z ustawą o prokuraturze, Prokuratora Generalnego powołuje:

    A Sejm bezwzględną większością głosów za zgodą Senatu

    B Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej spośród kandydatów zgłoszonych przez Krajową Radę Sądownictwa i Krajową Radę Prokuratury

    C Prezes Rady Ministrów na wniosek Ministra Sprawiedliwości

    D Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego spośród kandydatów zgłoszonych przez Krajową Radę Sądownictwa i Krajową Radę Prokuratury.
    Podstawa prawna art. 10a. ust. 1 u.p.

    Art. 10a ust. 1 ówczesnej ustawy o prokuraturze stanowił, że Prokuratora Generalnego powołuje Prezydent RP spośród kandydatów zgłoszonych przez Krajową Radę Sądownictwa i Krajową Radę Prokuratury. Prawidłowy jest więc wariant B. (stan prawny na 2012 r.)

25. ustrój sądów i prokuratury

    Zgodnie z ustawą o prokuraturze, karą dyscyplinarną jest:

    A usunięcie z zajmowanej funkcji

    B kara pieniężna nie wyższa niż wysokość miesięcznego wynagrodzenia

    C zakaz wykonywania dodatkowego zatrudnienia

    D przeniesienie na niższe stanowisko służbowe.
    Podstawa prawna art. 67 ust. 1 pkt 3 u.p.

    Art. 67 ust. 1 pkt 3 ówczesnej ustawy o prokuraturze wymieniał usunięcie z zajmowanej funkcji wśród kar dyscyplinarnych. Pozostałe wskazane środki nie odpowiadały katalogowi kar z tego przepisu, dlatego prawidłowy jest wariant A. (stan prawny na 2012 r.)

26. prawo cywilne

    Zgodnie z Kodeksem cywilnym, czynność prawna nie będąca umową należącą do umów powszechnie zawieranych w drobnych bieżących sprawach życia codziennego, a dokonana przez osobę nie mającą zdolności do czynności prawnych, jest:

    A nieważna bezwzględnie

    B nieważna względnie

    C bezskuteczna

    D bezskuteczna względnie.
    Podstawa prawna art. 14 k.c.

    Art. 14 § 1 k.c. stanowi, że czynność prawna dokonana przez osobę niemającą zdolności do czynności prawnych jest nieważna. Wyjątek z § 2 dotyczy tylko wykonanych umów powszechnie zawieranych w drobnych bieżących sprawach życia codziennego, więc w opisanym przypadku zachodzi nieważność bezwzględna.

27. prawo cywilne

    Zgodnie z Kodeksem cywilnym, dla osoby pełnoletniej ubezwłasnowolnionej częściowo, ustanawia się:

    A prokurenta

    B pełnomocnika

    C opiekę

    D kuratelę.
    Podstawa prawna art. 16 § 2 k.c.

    Art. 16 § 2 k.c. nakazuje ustanowić kuratelę dla osoby pełnoletniej ubezwłasnowolnionej częściowo. Tym samym prawidłowy jest wariant D, a nie opieka właściwa dla ubezwłasnowolnienia całkowitego.

28. prawo cywilne

    Zgodnie z Kodeksem cywilnym, miejscem zamieszkania osoby fIZycznejjest:

    A konkretnie oznaczony lokal mieszkalny

    B województwo, w którym miejscowość jest położona, ulica, numer domu i mieszkania

    C miejscowość, w której osoba ta przebywa z zamiarem stałego pobytu

    D miejsce aktualnego pobytu, niezależnie od zamiaru stałego pobytu.
    Podstawa prawna art. 25 k.c.

    Według art. 25 k.c. miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość, w której przebywa ona z zamiarem stałego pobytu. Przepis łączy więc element faktycznego przebywania z zamiarem stałości, co dokładnie oddaje wariant C.

29. prawo cywilne

    Zgodnie z Kodeksem cywilnym, domniemywa się, że zaginiony zmarł:

    A z upływem 10 lat od chwili zaginięcia

    B w dniu 30 września 1950 r.,jeżeli zaginął przed dniem 1 października 1950 r.

    C w chwili oznaczonej w orzeczeniu sądu o uznaniu za zmarłego

    D w pierwszym dniu terminu po upływie roku, z którego upływem uznanie za zmarłego stało się możliwe.
    Podstawa prawna art. 31 § 1 k.c.

    Art. 31 § 1 k.c. ustanawia domniemanie, że zaginiony zmarł w chwili oznaczonej w orzeczeniu o uznaniu za zmarłego. Dlatego prawidłowy jest wariant C; zasady z kolejnych paragrafów służą dopiero wyznaczeniu tej chwili.

30. prawo cywilne

    Zgodnie z Kodeksem cywilnym, nieruchomością gruntową jest część powierzchni ziemskiej stanowiąca odrębny przedmiot własności:

    A bez względu na to czy pokryta jest stojącą lub płynącą wodą powierzchniową

    B tylko wtedy, gdy jest niezabudowana

    C wraz ze złożami kopalin znajdujących się na głębokości poniżej wyznaczonej przez społeczno - gospodarcze przeznaczenie gruntu

    D tylko wtedy, gdy jest zabudowana.
    Podstawa prawna art. 46 § 1 k.c.

    Z art. 46 § 1 k.c. wynika, że gruntem jest część powierzchni ziemskiej stanowiąca odrębny przedmiot własności. Zabudowanie ani pokrycie wodą nie jest elementem tej definicji, dlatego spośród podanych odpowiedzi prawidłowy jest wariant A.

31. prawo cywilne

    Zgodnie z Kodeksem cywilnym, pożytkami naturalnymi rzeczy są:

    A jej płody i inne odłączone od rzeczy części składowe, o ile według zasad prawidłowej gospodarki stanowią normalny dochód rzeczy

    B wyłącznie płody, o ile według zasad prawidłowej gospodarki stanowią normalny dochód rzeczy

    C dochody, które rzecz przynosi na podstawie stosunku prawnego

    D przychody, które rzecz przynosi na podstawie stosunku prawnego.
    Podstawa prawna art. 53 § 1 k.c.

    Art. 53 § 1 k.c. zalicza do pożytków naturalnych rzeczy jej płody oraz inne odłączone części składowe, jeżeli według zasad prawidłowej gospodarki stanowią normalny dochód z rzeczy. Odpowiada temu wariant A, podczas gdy dochody ze stosunku prawnego są pożytkami cywilnymi.

32. prawo cywilne

    Zgodnie z Kodeksem cywilnym, w razie zawarcia umowy, której wykonanie czyni całkowicie lub częściowo niemożliwym zadośćuczynienie roszczeniu osoby trzeciej, osoba ta może żądać uznania w stosunku do niej umowy za bezskuteczną w ciągu:

    A roku od jej zawarcia

    B 2 lat od daty umowy dokonanej z pokrzywdzeniem wierzyciela

    C 2 lat od dnia dowiedzenia się o niemożliwości zadośćuczynienia roszczeniu osoby trzeciej

    D 5 lat od daty zawarcia umowy.
    Podstawa prawna art. 59 k.c.

    Art. 59 k.c. pozwala osobie trzeciej żądać uznania takiej umowy za bezskuteczną wobec niej, lecz wyłącza to żądanie po upływie roku od zawarcia umowy. Prawidłowy jest zatem wariant A.

33. prawo cywilne

    Zgodnie z Kodeksem cywilnym, uprawnienie do uchylenia się od skutków prawnych oświadczenia woli, które zostało złożone innej osobie pod wpływem błędu:

    A wygasa z upływem roku od wykrycia błędu

    B wygasa z upływem roku od dnia złożenia tego oświadczenia woli

    C wygasa z upływem 1O lat od dnia złożenia tego oświadczenia woli

    D uprawnienie takie nie wygasa.
    Podstawa prawna art. 88 § 2 k.c.

    Zgodnie z art. 88 § 2 k.c. w razie błędu uprawnienie do uchylenia się od skutków prawnych oświadczenia woli wygasa po roku od wykrycia błędu. Termin nie biegnie od złożenia oświadczenia, dlatego właściwy jest wariant A.

34. prawo cywilne

    Zgodnie z Kodeksem cywilnym, jeżeli ustawa zastrzega dla czynności prawnej formę pisemną, czynność dokonana bez zachowania zastrzeżonej formy, jest:

    A zawsze nieważna

    B nieważna tylko wtedy, gdy ustawa przewiduje rygor nieważności

    C nieistniejąca

    D nieważna do momentu potwierdzenia jej przez dokonującego czynność.
    Podstawa prawna art. 73 k.c.

    Art. 73 § 1 k.c. w brzmieniu obowiązującym w 2012 r. przewidywał, że niezachowanie ustawowej formy pisemnej powoduje nieważność tylko wtedy, gdy ustawa zastrzega rygor nieważności. Prawidłowy jest więc wariant B; w innych wypadkach forma może być zastrzeżona dla celów dowodowych albo dla wywołania określonych skutków. (stan prawny na 2012 r.)

35. prawo cywilne

    Zgodnie z Kodeksem cywilnym, osobę czynną w lokalu przedsiębiorstwa przeznaczonym do obsługiwania publiczności poczytuje się w razie wątpliwości za umocowaną do czynności prawnych:

    A wyłącznie wtedy, gdy drugą stroną umowy jest konsument

    B tylko tych, które zazwyczaj bywają dokonywane z osobami korzystającymi z usług tego przedsiębiorstwa

    C wszystkich, z wyłączeniem tych, które podlegają potwierdzeniu na piśmie przez osobę upoważnioną do składania oświadczenia woli

    D tylko tych, które dotyczą umów nazwanych.
    Podstawa prawna art. 97 k.c.

    Na mocy art. 97 k.c. osobę czynną w lokalu przedsiębiorstwa przeznaczonym do obsługi publiczności poczytuje się w razie wątpliwości za umocowaną do czynności zazwyczaj dokonywanych z osobami korzystającymi z jego usług. Zakres tego domniemanego umocowania opisuje zatem wariant B.

36. prawo cywilne

    Zgodnie z Kodeksem cywilnym, do czynności zwykłego zarządu rzeczą wspólną potrzebna jest zgoda:

    A wszystkich współwłaścicieli

    B większości współwłaścicieli

    C współwłaścicieli dysponujących łącznie udziałami w wysokości ½

    D każdy ze współwłaścicieli może samodzielnie podejmować takie czynności bez zgody pozostałych współwłaścicieli.
    Podstawa prawna art. 201 k.c.

    Art. 201 k.c. wymaga do czynności zwykłego zarządu rzeczą wspólną zgody większości współwłaścicieli. Większość oblicza się według wielkości udziałów zgodnie z art. 204 k.c., a brak zgody może zostać zastąpiony upoważnieniem sądu, dlatego prawidłowy jest wariant B.

37. prawo cywilne

    Zgodnie z Kodeksem cywilnym, przeciwko osobie, która narusza własność w inny sposób aniżeli przez pozbawienie właściciela faktycznego władztwa nad rzeczą, właścicielowi przysługuje roszczenie:

    A o wydanie rzeczy

    B wyłącznie o przywrócenie stanu zgodnego z prawem

    C wyłącznie o zaniechanie naruszeń

    D o przywrócenie stanu zgodnego z prawem i o zaniechanie naruszeń.
    Podstawa prawna art. 222 § 2 k.c.

    Zgodnie z art. 222 § 2 k.c. w razie naruszenia własności innego niż pozbawienie właściciela faktycznego władztwa nad rzeczą właściciel może żądać przywrócenia stanu zgodnego z prawem oraz zaniechania naruszeń. Oba roszczenia łącznie wskazuje wariant D.

38. prawo cywilne

    Zgodnie z Kodeksem cywilnym, roszczenie właściciela o wydanie nieruchomości:

    A przedawnia się z upływem lat 10

    B przedawnia się z upływem lat 20

    C przedawnia się z upływem lat 30

    D nie ulega przedawnieniu.
    Podstawa prawna art. 223 § 1 k.c.

    Art. 223 § 1 k.c. stanowi, że roszczenia właściciela przewidziane w art. 222 k.c. nie ulegają przedawnieniu, jeżeli dotyczą nieruchomości. Roszczenie windykacyjne o wydanie nieruchomości nie przedawnia się, zatem prawidłowy jest wariant D.

39. prawo cywilne

    Zgodnie z Kodeksem cywilnym, roszczenia właściciela przeciwko samoistnemu posiadaczowi o wynagrodzenie za korzystanie z rzeczy, o zwrot pożytków lub o zapłatę ich wartości:

    A przedawniają się z upływem roku od dnia zwrotu rzeczy

    B przedawniają się z upływem 2 lat od dnia zwrotu rzeczy

    C przedawniają się z upływem 3 lat od dnia zwrotu rzeczy

    D nigdy nie ulegają przedawnieniu.
    Podstawa prawna art. 229 § 1 k.c.

    Na podstawie art. 229 § 1 k.c. roszczenia właściciela przeciwko samoistnemu posiadaczowi o wynagrodzenie za korzystanie z rzeczy, zwrot pożytków lub zapłatę ich wartości przedawniają się z upływem roku od dnia zwrotu rzeczy. Dlatego właściwy jest wariant A.

40. prawo cywilne

    Zgodnie z Kodeksem cywilnym, w użytkowanie wieczyste mogą być oddane grunty stanowiące własność:

    A osób fizycznych

    B wyłącznie jednostek samorządu terytorialnego

    C wyłącznie Skarbu Państwa

    D Skarbu Państwa oraz jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków.
    Podstawa prawna art. 232 k.c.

    Art. 232 § 1 k.c. dopuszcza oddawanie w użytkowanie wieczyste określonych gruntów Skarbu Państwa, a także gruntów stanowiących własność jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków. Spośród podanych odpowiedzi pełny katalog właścicieli zawiera wariant D.

Inne roczniki

Pytania pochodzą z oficjalnych arkuszy egzaminów wstępnych publikowanych przez Ministerstwo Sprawiedliwości. Wyjaśnienia i przypisanie podstawy prawnej opracowaliśmy samodzielnie na aktualnym stanie prawnym. Najbliższy egzamin: .

Opracowanie: redakcja TemidaGo · treść aktualna na dzień 30 lipca 2026. Dane organizacyjne weryfikujemy z ogłoszeniami Ministerstwa Sprawiedliwości, pytania pochodzą z oficjalnych arkuszy, a podstawę prawną i wyjaśnienia opracowujemy samodzielnie.